تجهیزات فیبر نوری؛ لیست تجهیزات اینترنت فیبرنوری + قیمت
شبکه های فیبر نوری نقش کلیدی در انتقال داده های سریع و مطمئن ایفا می کنند. این فناوری پیشرفته، از تجهیزات پسیو مانند پچ پنل و آداپتور گرفته تا دستگاه های اکتیو مثل مودم های ONT و مبدل های رسانه و همچنین ابزارهای نصب و خدمات نگهداری، همه چیز را برای ایجاد یک زیرساخت قوی فراهم می سازد. در این مقاله از وبلاگ برق کوشان، به بررسی ساده و کاربردی این تجهیزات می پردازیم تا شما بتوانید با آگاهی کامل، انتخاب و خرید مناسبی داشته باشید. اگر به دنبال درک بهتر از فیبر نوری و راهکارهای عملی هستید، تا پایان این مطلب همراه ما باشید.
تجهیزات پسیو فیبر نوری: از آداپتور تا پچ پنل
تجهیزات پسیو فیبر نوری قطعاتی هستند که بدون نیاز به برق کار می کنند و فقط سیگنال های نوری را هدایت، پخش یا مدیریت می کنند. این تجهیزات پایه اصلی شبکه های فیزیکی را می سازند و کمک می کنند اتصالات محکم بمانند و کابل ها خوب مدیریت شوند. حالا بیایید انواع اصلی این تجهیزات را به صورت ساده بررسی کنیم:
پچ پنل
این قطعه مثل یک مرکز کنترل برای کابل ها عمل می کند و اتصالات فیبر نوری را در رک های استاندارد ۱۹ اینچی مرتب، محافظت و پخش می کند. پچ پنل ها کار عیب یابی و مدیریت شبکه را آسان تر می کنند و از اتصالات حساس و جوش های کابل مراقبت می کنند تا همه چیز منظم بماند.
آداپتور یا کوپلر
این قطعات کوچک برای وصل کردن دو کابل فیبر نوری به هم یا اتصال کابل به دستگاه های دیگر استفاده می شوند. آداپتورها در مدل های سیمپلکس (برای یک فیبر)، داپلکس (برای دو فیبر) و کواد (برای چهار فیبر) وجود دارند و می توانند کانکتورهای شبیه هم (مثل SC به SC) یا متفاوت (مثل SC به FC) را به هم وصل کنند تا سیگنال بدون مشکل عبور کند.
پچ کورد
این کابل های کوتاه در هر دو سرشان کانکتور کارخانه ای دارند و برای وصل کردن دستگاه ها به پچ پنل یا تجهیزات دیگر به کار می روند. پچ کوردها کمک می کنند اتصالات سریع و آسان باشند و معمولاً برای لینک های کوتاه در شبکه استفاده می شوند تا همه چیز پایدار بماند.
پیگتیل
این کابل ها فقط در یک سر کانکتور دارند و سر دیگرشان آزاد است تا با جوش (فیوژن) به کابل اصلی وصل شود. پیگتیل ها در کارخانه با ابزارهای پیشرفته ساخته می شوند، پس خطاهای نصب را کم می کنند و کیفیت شبکه را بالا می برند. فرق اصلی پیگتیل با پچ کورد این است که پیگتیل برای اتصال دائمی تر طراحی شده و کمک می کند سیگنال نوری بدون افت کیفیت منتقل شود. این تجهیزات با هم کار می کنند تا شبکه فیبر نوری کارآمد و بدون مشکل باشد و از هدررفت سیگنال جلوگیری کنند. استفاده درست از آن ها می تواند عمر شبکه را طولانی تر کند و هزینه های تعمیر را پایین بیاورد.
تجهیزات اکتیو و پسیو فیبر نوری
تجهیزات اکتیو فیبر نوری: مودم ها و مبدل های نوری
تجهیزات اکتیو فیبر نوری دستگاه هایی هستند که برای کارکردن به برق نیاز دارند و سیگنال های نوری را تقویت، ارسال، دریافت و پردازش می کنند، برخلاف تجهیزات پسیو که بدون برق کار می کنند. انواع اصلی این تجهیزات به صورت زیر هستند:
مودم های فیبر نوری (ONT/ONU)
این دستگاه ها سیگنال های نوری را که از شرکت ارائه دهنده اینترنت می آیند، به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کنند تا کامپیوترها، روترها و دیگر دستگاه های کاربر بتوانند از آن ها استفاده کنند. تفاوت بین ONU و ONT ساده است: ONU در فضای بیرون مانند جعبه های توزیع نصب می شود و سیگنال ها را به سمت دفتر مرکزی شرکت اینترنت (OLT) می فرستد، در حالی که ONT مستقیماً در خانه یا محل کار کاربر قرار می گیرد و خدمات اینترنت، تلفن و تلویزیون را فراهم می کند. این مودم ها نقش کلیدی در اتصال نهایی کاربر به شبکه فیبر نوری دارند و بدون آن ها دسترسی به اینترنت پرسرعت ممکن نیست.
مبدل های رسانه (Media Converters)
این دستگاه ها برای اتصال دو نوع کابل متفاوت مانند فیبر نوری و کابل مسی (اترنت) استفاده می شوند. آن ها سیگنال های نوری را به الکتریکی تبدیل می کنند و برعکس، تا شبکه های فیبر را به سیستم های قدیمی مسی وصل کنند. این مبدل ها کمک می کنند تا بدون تغییر کل شبکه، فقط بخشی از آن را ارتقا دهیم و هزینه ها را کم کنیم. مثلاً اگر شرکتی بخواهد فیبر نوری را به تجهیزات مسی موجود اضافه کند، این مبدل ها کار را آسان می کنند و انتقال داده را بدون مشکل انجام می دهند.
ماژول های SFP و SFP+
این قطعات کوچک که به آن ها فرستنده-گیرنده هم می گویند، در پورت های سوئیچ ها و روترها قرار می گیرند و قابل تعویض هستند بدون اینکه دستگاه را خاموش کنیم. آن ها داده ها را از طریق فیبر نوری یا کابل مسی منتقل می کنند و به مدیران شبکه اجازه می دهند سرعت یا نوع اتصال را بدون عوض کردن کل تجهیزات، ارتقا دهند. این ماژول ها بسیار انعطاف پذیر هستند و شبکه را برای نیازهای آینده آماده می کنند، مثلاً اگر بخواهیم سرعت اینترنت را بیشتر کنیم، فقط ماژول را عوض می کنیم و کار تمام است. این تجهیزات با هم شبکه های فیبر نوری را کارآمدتر و قابل گسترش تر می کنند و در زندگی روزمره ما برای اینترنت سریع تر ضروری هستند.
ابزارها و تجهیزات نصب و نگهداری فیبر نوری
ابزارها و تجهیزات نصب و نگهداری فیبر نوری
نصب و نگهداری شبکه های فیبر نوری به ابزارهای خاص و گران نیاز دارد که آن را از کابل کشی مسی جدا می کند. این ابزارها کار را دقیق و حرفه ای می کنند، اما هزینه اولیه را بالا می برند.
استریپر: این ابزار لایه های محافظ کابل مانند غلاف بیرونی، بافر و روکش آکریلیک را بدون آسیب به هسته شیشه ای حساس برمی دارد و برای آماده سازی کابل ضروری است.
کلیور: دستگاهی دقیق که تارهای فیبر نوری را با زاویه دقیق ۹۰ درجه برش می زند تا در فرآیند فیوژن، سیگنال کمترین اتلاف را داشته باشد و اتصال خوبی ایجاد شود.
دستگاه فیوژن: این دستگاه دو تار فیبر را با حرارت زیاد از قوس الکتریکی یا لیزر به هم جوش می دهد و یک اتصال دائمی با افت سیگنال خیلی کم می سازد؛ مدل های جدید بسیاری از مراحل مانند هم تراز کردن تارها را خودکار انجام می دهند و نیاز به مهارت اپراتور را کمتر می کنند، که برای شبکه های حساس حیاتی است.
OTDR یا بازتاب سنج نوری زمان محور: ابزاری کلیدی برای تست که پالس های نوری به کابل می فرستد و روی نمودار گرافیکی، محل دقیق عیوب، شکستگی ها، فیوژن ها و اتصالات را نشان می دهد؛ این ابزار برای عیب یابی سریع و چک کیفیت نصب در پروژه های بزرگ لازم است.
پاورمتر و منبع نوری: این دو ابزار با هم کار می کنند؛ منبع نوری سیگنال را می فرستد و پاورمتر قدرت آن را در انتهای کابل اندازه می گیرد تا افت کلی سیگنال در لینک فیبر نوری محاسبه شود.
وجود این ابزارهای گران قیمت دلیل اصلی هزینه بالای نصب فیبر نوری است. علاوه بر قیمت کابل و تجهیزات دیگر، باید پول زیادی برای خرید این ابزارها و آموزش نیروی فنی ماهر خرج شود تا کار به درستی انجام گیرد و شبکه بدون مشکل کار کند. این سرمایه گذاری اولیه در بلندمدت به خاطر سرعت و کیفیت بالا جبران می شود، اما برای شروع کار چالش برانگیز است.
خدمات فیبر نوری: از طراحی تا تست و پشتیبانی
یک پروژه موفق فیبر نوری شامل مراحل مختلفی است که هر کدام نیاز به دقت و دانش تخصصی دارد. ابتدا طراحی شبکه انجام می شود که مهم ترین بخش است و کیفیت، پایداری و هزینه مناسب را تضمین می کند. در این مرحله، فاصله بین نقاط، سرعت لازم و نوع کابل (تک مود یا چندمود) بر اساس نیازهای فنی و اقتصادی انتخاب می شود. بعد، نصب و کابل کشی شروع می شود که شامل حمل دقیق کابل، آماده سازی مسیر مانند حفاری یا نصب تیرها، و کشیدن کابل است. در مسیرهای طولانی یا باریک، از مواد لغزنده برای جلوگیری از آسیب به کابل استفاده می کنند. سپس، فیوژن و سربندی انجام می گیرد؛ یعنی تارهای فیبر با دستگاه مخصوص به هم جوش می خورند تا افت سیگنال کم شود و اتصالات نهایی در پنل ها یا جعبه ها مرتب می شوند. بعد از نصب، شبکه با ابزارهایی مثل OTDR و پاورمتر تست می شود تا همه چیز درست کار کند و کیفیت تایید شود. در نهایت، پشتیبانی و نگهداری لازم است؛ شبکه های فیبر بر خلاف کابل های مسی، نیاز به تعمیر فیزیکی منظم ندارند، اما نظارت مداوم و خودکار برای پیدا کردن و حل سریع مشکلات ضروری است.
راهنمای انتخاب و خرید تجهیزات فیبر نوری
راهنمای انتخاب و خرید تجهیزات فیبر نوری
برای انتخاب و خرید تجهیزات فیبر نوری، ابتدا نیازهای خود را به خوبی بشناسید و مسائل فنی را در نظر بگیرید. در انتخاب کابل، به فاصله و سرعت انتقال داده توجه کنید؛ چراکه برای مسیرهای کوتاه (کمتر از ۵۰۰ متر)، کابل مالتی مود ارزان تر و مناسب است اما برای مسافت های بلند، کابل سینگل مود لازم است. همچنین تعداد فیبرها (کورها) را بر اساس اتصالات فعلی و برنامه های آینده انتخاب کنید؛ مثلاً برای پروژه های کوچک، ۲ یا ۴ کور کافی است، ولی برای رشد آینده، ۱۲ یا ۲۴ کور بهتر است. کابل باید با محیط نصب هماهنگ باشد؛ برای فضای بیرون، کابل هایی انتخاب کنید که در برابر آب، نور خورشید و حیوانات مقاوم باشند. در تجهیزات جانبی، کانکتورها (مثل LC یا SC) باید با دستگاه های شبکه تان سازگار باشند و نوع پولیش آنها (UPC یا APC) بر کیفیت اتصال تأثیر دارد. برای خرید، از برندهای معروف با گارانتی و خدمات پس از فروش استفاده کنید و حتماً با یک متخصص مشورت کنید تا بهترین انتخاب را داشته باشید. فروشگاه برق کوشان یکی از مراکز معتبر خرید تجهیزات فیبر نوری در ایران است که امکان سفارش آنلاین محصولات مختلف کاربردی در این حوزه را فراهم نموده است. جهت ارتباط با کارشناسان فروش و پشتیبانی برق کوشان و استعلام قیمت خرید محصولات، با شماره تلفن 09121400713 در تماس باشید.
